Juni 2012: Meer monsters en MacGyver

Anne met een mooie meerval 2012 Anne en zijn vismaten vissen sinds 2005 al op meerval in Spanje.

Na vele omzwervingen komen ze in 2011 eindelijk bij The Compleat Ebro Angler terecht.

Anne heeft in die jaren zoveel foto's verzameld dat hij een blog is gestart om de foto's en verhalen met iedereen te delen.

Klik hier om al zijn verhalen te lezen: Anne's Meerval Blog




Hieronder het verhaal wat Anne al eerder had geschreven:


Het uiterst besmettelijke meervalvirus!


Als redelijk ervaren meervalvangers hadden we voor de 2e keer geboekt bij www.TheCompleatEbroAngler.com ofwel bij Ron & Angelique.

Een meerval uit de Delta Redelijk ervaren omdat we, enthousiast geworden door verhalen in bladen zoals BEET, al meerdere keren met wisselend (vaak matig) succes in de delta van de Ebro bij Roned hadden gevist (ik haat die muggen). Maar de hele tijd vissen vanaf de boot en dagelijks lek geprikt worden begint op een bepaald moment te vervelen.

Overigens wel luxe accommodaties met zwembad in Deltebre. Overigens wel luxe accommodaties met zwembad, jacuzzi’s en leuke barretjes in Deltebre.

Daarna hebben we meerdere keren redelijk succesvol in het meer en de omgeving van Camping Caspe bij Alexander Knittel gevist.
Prima Duitse gids (met een fraaie meervaltattoo), die in 2012 zelfs als 2e is geëindigd bij de WK in Caspe. Maar “ordnung must sein” en pas op voor zijn subgidsen. Neem daar geen genoegen mee, mocht je ooit bij hem boeken. Alleen Alex zelf is goed genoeg. Daarnaast moet je wel van de typisch Duitse aanpak en sfeer houden.

Na een teleurstellend jaar bij Knittel (we voelden ons in 2010 afgescheept met een subgids die meer aandacht had voor zijn eigen vangsten dan de onze), boekten we voor het eerst bij Ron & Angelique.
Een karper uit 2010
Hoe we bij Ron terechtkwamen? Wel, dit was vooral te danken aan het plezierige contact met Angelique. Zij onderhoudt normaliter de contacten via de mail. Geen verborgen kleine lettertjes, geen zwamverhalen, zeer snel eerlijke antwoorden op al je vragen. Ook is er een prima prijs kwaliteit verhouding en hebben ze een heel fijn 6 persoons huisje. Het ligt niet ver van het viswater en is van alle gemakken voorzien.

Eigenlijk zou dit verslag alleen over onze 2e trip bij Ron gaan. Toch kan ik het vanwege sommige vangsten en ervaringen tijdens onze vorige trip van september 2011, niet laten om ook daar nog aandacht aan te besteden.

Eind 2010


Nadat Knittel voor ons exit was, begon het uiterst besmettelijke meervalvirus opnieuw weer voor jeuk en kriebels te zorgen. We, een vriendenclub die bestaat uit een mix van collega’s en familieleden, begonnen op het internet te speuren naar informatie en opties. Ik (Anne) ben vanaf onze eerste trip de organisator van het stel, terwijl anderen weer andere kwaliteiten hebben.

De wildste ideeën passeerden de revue. Kazachstan? Te ver weg en vissen onder militaire begeleiding lijkt geen pretje. Steur vissen in Canada? Te duur of meerdere jaren zonder vissen doorsparen. Afgekeurd! Nijlbaars in Egypte dan? Nee, te warm en te duur. Toch weer Knittel? Nein!
De e-mails nog eens doorgebladerd, waarbij mijn oog viel op het eerdere contact van begin 2009 met Angelique. Nog maar eens mailen naar de Ebro-Angler.
Zekerheidshalve ook nog een aantal andere aanbieders, zoals CCC, Sierra, Bavaria en enkele Engelse aanbieders aangeschreven. Dit laatste ook omdat er weer een paar nieuwe aanbieders waren bijgekomen. Toch even kijken wat die te bieden hebben en natuurlijk vooral ook om prijstechnische redenen, je weet maar nooit.

De verschillende aanbiedingen, prijsvoorstellen, voor- en nadelen werden tegen elkaar afgewogen. In feite gaf de persoonlijke benadering van Ron en Angelique, ondanks het feit dat het best nog wel een redelijk jong bedrijf was, uiteindelijk de doorslag. Begin 2011 hadden we een deal om in het najaar (eind september/begin oktober) te komen vissen. De voorpret en het aftellen kon beginnen!

Dat Ron niet de minste was bleek medio 2011 toen hij samen met Arnout Terlouw en Lee Carpenter voor het eerst wereldkampioen werd. Hierdoor werd de voorpret nog groter. Vissen met de wereldkampioen als gids, beter kan toch niet?

Eindelijk was het zover.

Deze keer met z’n zessen.

Omdat we noordelingen zijn, reizen we vanaf Bremen met Ryanair. Helaas kom je daar vandaan niet verder dan Girona. Dus verder met de huurauto’s, via een tussenstop in Mequinenza, richting Caspe. Helaas onderweg nog bijna van de weg gedrukt door vier kakelende, niet op de weg lettende Spaanse schonen. Gelukkig had niemand letsel en beperkte de schade zich tot hier en daar een deuk. Los van het feit dat het niet onze schuld was, hadden we ons overal voor verzekerd dus dat zou wel loslopen. Gelukkig bemiddelde Angelique bij het invullen van het schadeformulier (ze spreekt een aardig woordje Spaans), want de Spaanse dames hadden ineens een andere visie op de aanrijding. Angelique zorgde voor een juiste weergave van het gebeuren. Eind goed al goed.
Eerst maar langs de supermarkt
Eerst maar langs de supermarkt om voorraad (dorst hebben we altijd) in te slaan. Daarna snel naar het huisje waar we voor het eerst kennismaakten met Ron.
Er was al snel een klik. Het huisje was knus, vol visfilms en verhalen, 3 slaapkamers en verder van alle benodigdheden voorzien.

Moe van de lange reis zijn we na een gezellige avond redelijk op tijd verwachtingsvol gaan slapen. Visdag 1 zou bijna gaan beginnen.

Vanwege de idioot lage waterstand kon Ron niet op zijn eigen favoriete stek vissen. We moesten daarom uitwijken naar een alternatief. Ron gaf echter aan dat hij ook vertrouwen had in deze stek.

Het kamp werd rap opgebouwd. Lekkere karperstoelen die ook in de relaxstand gezet konden worden, goedgevulde koelboxen en nu wachten op de eerste aanbeet.
We hadden zowel karper- als meervalhengels uitstaan en geloot wie de eerste mocht vangen.

Een fraaie karper van 46 lbs voor Gerrit
De eerste was vlot binnen. Een fraaie karper van 46 lbs voor Gerrit.
Kort daarna volgden ook de meervallen. Kleintjes, maar ook grotere exemplaren.
De 2 metergrens haalde we nog net niet
De 2 metergrens haalde we nog net niet maar dat mocht de pret niet drukken.

De dagen daarna bleven de vangsten goed. Iedereen ving vis. Afwisselend fraaie karpers en mooie meervallen.


Je kunt in feite aan de aanbeet vaak al zien met wat je te maken hebt en of ie groot is. Korte felle rukjes is vaak kleinere meerval, terwijl de wat tragere tikken wijst op grote karper.

Daarnaast heb je nog “de zeldzame langzame buigers”. Dat zijn de mooiste en levert vaak de grootste meerval op. Probleem is dan vaak wel om de hengel uit de steun te krijgen.

Maar goed. Denk je het bijtsysteem door te hebben, zijn er toch weer zowel positieve als negatieve verrassingen. Maar hoezo negatief, iedere vangst werd uitgebreid gevierd.

steeds meer respect voor Ron
We kregen steeds meer respect voor Ron. Omdat we in 2 kampen van elk 3 vissers waren verdeeld (een groep van 6 vissers is gewoon te groot), moest hij steeds heen en weer lobbyen om ons tips te geven, de lijnen op de juiste plaats te krijgen en bij het landen te begeleiden. Ron had ’t maar druk met ons en wij genoten iedere dag. Ook het weer zat gelukkig mee, regen hebben we niet gezien.

Na het vissen even een lekkere douche, omkleden om in Caspe een hapje te eten. De Chinees, bekend bij vele Caspe-gangers, werd regelmatig bezocht. Veel, lekker en niet duur, precies goed voor ons zuinige Hollanders.
verzurende armen
We bleven vangen en hadden regelmatige verzurende armen met al die kromme hengels. Maar het is iets wat gewoon nooit verveeld.



En toen kwam die ene aanbeet!
Henk had vanaf het begin het gevoel dat er iets bijzonders aan de hand was

Henk was aan de beurt. Het was niet normaal meer.

Kon een hengel nog krommer?
Kon een vis nog harder trekken?
Kon de lijn en de molen dit wel aan?
Ron begeleidde perfect. Nu lijn pakken, hou de hengel omhoog, nu naar achteren. Draaien, draaien!


Henk had vanaf het begin het gevoel dat er iets bijzonders aan de hand was.


Dit voelde anders als anders.
Lengte 222 cm! Zéker een nieuw record. Na bijna een uur hard werken kwam de buit eindelijk in zicht.

Wat een monster, maar nota bene gehaakt in z’n staart!
Tot dat moment stond het teamrecord op 206 cm, maar deze was duidelijk groter.
Heel voorzichtig en omzichtig moesten we te werk gaan. Je wilt ‘m op het laatst natuurlijk niet meer verspelen. Ron’s ervaring gaf de doorslag en het nieuwe record lag op de kant.
Ron’s ervaring gaf de doorslag en het nieuwe record lag op de kant.

Lengte 222 cm! Zéker een nieuw record.







zo weinig mogelijk hand op de foto, maar des te meer vis showen En er volgden meer en meer, waarbij ook aandacht werd besteed aan de wijze hoe je een fatsoenlijke visfoto kan maken. Niet te bang zijn, zo weinig mogelijk hand op de foto, maar des te meer vis showen.

Record op record werd gebroken. Karpers van net geen 50 pond. Meervallen van rond de 2 meter.
Het feest kon niet op! Ook Ron was zichtbaar tevreden. Hebben de klanten het goed, dan is hij pas tevreden. Keer op keer werd er geverifieerd of adviezen gegeven hoe we iets anders en beter konden doen.

Maar het kon nog beter!

Ja echt 224 cm
Na de 222 werd het record al snel gebroken door een 224 voor Johan.
Weliswaar geen hele zware, een vrij slank exemplaar, maar alwéér een boven de 220.

De mooiste kwam op de laatste dag. Een 223 voor Joep, maar wel één met gewicht!
Maar liefst 91 kg! Ja ja, we gaan richting de 100.
Een 223 voor Joep


Het hele team 2 (Joep, Henk en Johan) hielp mee tijdens de show.


Aan al het mooie kwam een einde.
Veel vis en maar liefst 3 stuks boven de 220.

We wisten het zeker, bij Ron en Angelique kwamen we zeker terug.




Caspe 2012



Ron en maat Lee Carpenter waren al aanwezig. En terugkomen deden we. Deze keer met z’n vieren, waaronder nieuweling Thierry die eindelijk wel eens met eigen ogen die stoere verhalen kwam checken en in een vroegere periode, n.l. begin juni. Normaliter vang je voor de zomervakantie meer maar kleiner en in het najaar minder maar groter.
We reden vlot met de huurauto naar het vertrouwde huisje even voorbij Caspe. Ron en maat Lee Carpenter waren al aanwezig.
Heel leuk om met 2 wereldkampioenen te praten. Geweldig dat ze hun titel in mei hadden geprolongeerd. Het was dus zeker geen toevalstreffer. Uit zeer betrouwbare bron weet ik inmiddels dat het team ook zal proberen in 2013 te scoren.

Ook het weer zat mee en daarnaast was het waterpijl nu redelijk normaal. Er kon nu dus op de favoriete plek van Ron gevist worden. Een plek waar je in feite alleen met de boot kunt komen, dus hier geen last van stropers of ander gespuis.
de favoriete plek van Ron
De volgende ochtend op tijd naar de stek. Ron ging met een van ons de boot te water laten en voer er vervolgens heen. Het kamp werd rap opgebouwd en we zaten weer opnieuw klaar voor de eerste aanbeet. Heerlijk, midden in de natuur, zeer goed gemutst en vol verwachting. nieuweling Thierry mocht de eerste vangen
Onze nieuweling Thierry mocht de eerste vangen en dat gebeurde al snel. Ja, zulke power voel je in Nederland niet. Karpers lichter dan 10 kg zwemmen hier niet. Na de karper genoten we al snel weer van de eerste meerval.

Na de karper genoten we al snel weer van de eerste meerval
Die avond op zoek naar de Chinees in Caspe. Maar dat was een probleem. Foetsie! Veel vissers zullen ’t missen, maar het is niet anders. Ook bij de kebab en shoarmatenten is het goed, niet duur en prima maagvullend. We meurden de hele week naar knoflook.


Tussendoor nog genoten van een barbecue, die zich ook bij het huisje bevindt en skills van meester-kok Thierry. Wat een overheerlijke paella en salades. Als ex chef heeft hij ons verschillende keren geweldig verwend.

Verder genoten we van het voetbal, alhoewel Nederland er helaas niet veel van bakte. Verwende voetbalmiljonairs!

Of onze wereldkampioen een voetballiefhebber is?


Of onze wereldkampioen een voetballiefhebber is?

De foto met oranje hoed tijdens een wedstrijd van het Nederlands elftal zegt genoeg. Dat mocht de vispret echter niet drukken.


We bleven vangen
We bleven vangen. Tot zover geen gewicht of lengterecords maar het aantal-record sneuvelde rap.

Eén avond besloten Bert en Thierry een nacht bij het viswater te blijven. Voor Ron geen probleem. Zolang we het naar onze zin hebben is hij ook happy. Gedrieën wachten ze nachts op de aanbeten die zouden komen. Natuurlijk geweldig onder de sterrenhemel, op een ligbedje, lekker in een warme slaapzak. Thierry, onze alleskunner, zorgde wel voor de inwendige mens.

Maar liefst 52 pond!

Er was helaas weinig loos tot dat ene moment rond de klok van 7.00 uur. De pieper van de karperhengel begon te krijsen en Bert was de eerste die bij de hengel was (sorry Ron).
Hij voelde groot, toch meerval?

Na een lange run werd het bakbeest geland en sneuvelde er weer een record!
Maar liefst 52 pond!

Bert kon ‘m nauwelijks tillen, dus vlug plaatjes schieten.


Inmiddels zwemt ie weer, net als trouwens alle andere vissen.
Wat een genot. Wat een visplezier. Het was een fantastische week onder leiding van een geweldige gids.


Maar we willen meer en groter en records breken. Het uiterst besmettelijke meervalvirus slaat al weer toe en de trip voor 2013 bij Ron is dus alweer geboekt!!
Thierry, Gerrit, Anne en Bert
Thierry, Gerrit, Anne en Bert.