September 2014: Avonturen in de kajuit

Hola,

Hierbij een beknopt verslagje van onze visvakantie eind augustus begin september 2014.

Dit jaar weliswaar voor de 6e keer, maar voor t eerst met ons eigen kajuitbootje en voor het eerst bij Ron en Angelique een paar overnachtingen geboekt.

Hola De reis door de Pyreneeën was al een avontuur op zich. De voorgaande jaren met de placom en tent is ook goed bevallen, maar nu dan voor een andere manier gekozen om te gaan vissen vanaf de shetland boot (heerlijk geen oorkruipers in je bed).

Gelukkig heelhuids aangekomen (1 dag eerder omdat alle hotels in Frankrijk vol zaten) gingen we de eerste dag (na een fijne nachtrust in het bubbeltjeshuis) rondvaren om een mooie niet aangevoerde stek te bepalen waar je vanaf de kant niet bij kan om te vissen.

Al gauw hadden we in de gaten dat de boot niet lekker in planet kwam en maar water bleef maken.
Gelukkig hadden we een lenspomp die het goed deed en na onze stek keuze weer de boot eruit getrailerd en wat bleek . . . ??? Door de laatste hobbeltjes was er een wiel van de trailer door de bodem van de boot gegaan.

Dankzij de hulp van Ron en Angelique kon Jan de volgende dag terecht bij een botenbedrijf om daar zelf het gat te repareren. Zo konden we dan de dag erna goed voorbereid bepakt en bezakt naar onze stek met aan boord een aggregaat, oventje, gaskoelkastje, en in het rubbertje ook nog heel veel water en de pellets.

De kleine karpertent werd eerst opgezet om daar de voorraad in te bewaren en vervolgens legden we de shetland boot tussen 4 ankers stevig vast. De boot lag formidabel goed en ging minder heen en weer als dat we tussen de 4 steekstokken gewend zijn met karpervissen in Nederland. Dan nog even een paar keer heen en weer gevaren met het rubbertje om de overige voorraad op te halen.

Het oude tapijt/kleed met jute rug wat we via marktplaats op de kop hadden getikt werd over de rots bevestigd zodat je zo met het rubbertje de kant op kon varen zonder hem te beschadigen. Want ja . . . als je vis vangt wil je natuurlijk naar de kant om te meten en te wegen. Vervolgens hebben we 2 boeien uitgevaren om zo geconcentreerd mogelijk te voeren en te vissen.

Het was een prachtig gezicht om het bootje zo de zien liggen met 4 (soms 5 hihi) van die kanonnen eruit. ons eigen kajuitbootje

De eerste dagen gingen voorbij zonder wat te vangen, maar wel constant voeren om de paar uur. De twijfel slaat toe . . . wat doen we verkeerd??? We zijn nooit met een visgids op pad geweest en hebben altijd alles zelf gedaan. Toch maar even Ron bellen?

Advies van Ron: "gewoon blijven zitten op je stek ze komen heus wel" . . . bij een stek die jezelf opbouwt, moet je dat natuurlijk incalculeren. We kregen wel meer tikken maar de Meerval liet zich nog niet zien.

een van de vele Ebro meervallen Maar dan . . . dag 4 . . . of eigenlijk nacht 4, kregen we een vreemde aanbeet om 2 uur s nachts. Hopsaaaa het gaat nu los dachten we . . . !!! Daar stond de eerste hengel krom . . . en 5 seconden later ook de 2de .

Wat een tegenvaller; we hadden deze meerval niet zelf gevangen, maar hij was gehaakt door iemand anders. In zijn onderlijn zat een tak verweven die dus ook de twee lijnen van ons mee nam. En tot overmaat van ramp besloot de meerval ook nog even een paar rondjes te maken om het ankertouw. Toch wel bijzonder dat je een anker moet lichten om een meerval binnen te halen.

Gelukkig hebben we de lijnen uit de knoop weten te krijgen en de vis kunnen redden. Met zijn 1,48 meter heeft hij voor de nodige nachtelijke actie gezorgd.
Die dag kwam er nog meer vis: 1 karper en 2 meervallen waarvan de grootste 1,60 meter.

Het weer sloeg ineens om en tegen de avond begon het behoorlijk te stormen en een fikse bui trok over.
Daarna bleef het nog lang erg hard waaien waarbij de hengels doorbogen als rietstengels en de golven tegen de achterkant van de boot beukten. Toen Jan daarop de sleutels in het contact deed van de motor werd ik er natuurlijk niet rustiger op.
“Ach . . . dat is alleen maar voor de veiligheid als er een anker mocht los schieten. Als dat gebeurt, Els, dan moet de motor in zijn achteruit zetten en vanaf de rotswand weg sturen", aldus Jan. Nou, ik was blij dat de volgende dag de wind in kracht afnam.

leuke karpersEr volgde daarna bar hete dagen waarbij het kwik boven de 35 graden steeg en we echt blij waren met de schaduw die de parasol ons bood. Elk uur een duik in het niet al te schone water was dan ook lekker verkoelend.

De dagen daarna werd er bijna elke dag meerval gevangen met in het begin ook nog wat leuke karpers waarvan de zwaarste 36 pond was met een lengte van 1,01 meter.

Ook ´s avonds vingen we vis. Zo ook die avond: het was bijna donker, en kregen we weer een zakker (we kregen op die plek ook veel zakkers omdat we tegen een oplopend talud zaten te vissen).
De vis voelde sterk en ging er daarna in sneltreinvaart vandoor.

Eindelijk . . . na een pittige dril van een half uur hebben we het van de vis gewonnen.
Met zijn erg brede kop beet hij tot 2 x toe in de rubberboot, die gelukkig tegen een stootje kon.

14 mooie meervallenToen we deze meerval de volgende ochtend aan het meten (2,10 meter) en wegen (67 kilo) waren kwam daar een rubberboot voorbij met 3 mannen die onze boeien er uit trokken.
En wij maar roepen “Heyyyy afblijven!!! Die zijn van ons!!!” Amaiiiii . . . dat bleek een foutje want het was de guardia civil.

Je mag niet met boeien vissen???
(Gelukkig zeiden ze niets van de 5e hengel op dat moment en het overnachten op het water). Ze waren gelukkig vriendelijk en vroegen waar het registratienummer van de rubberboot was . . . helaas, die hadden we nog niet omdat er een vertraging was.
Nou, dan moest de motor maar even van het rubbertje af totdat het nummer en sticker geregeld zou zijn.
De plekken waar de boeien hadden gelegen zaten gelukkig goed in mijn hoofd en hebben we toen vast gezet in de gps.

Je wil niet weten hoe zwaar het is als je een meerval gedrild hebt en dan een eind tegen weer fikse tegenwind terug moet peddelen met een zware meerval achter je aan. Daarom toch maar besloten om de gok te nemen en de motor weer aan het rubbertje te doen.
Dolblij waren we dan ook toen Angelique met het verlossende telefoontje kwam dat de stickers klaar waren en Ron ze op een afgesproken plek kon brengen.

De guardia civil kwam de dagen erna nog regelmatig voorbij varen en wij maar vrolijk zwaaien.

Op een ochtend, het was al schemerig, kwam ik mijn bed uit en ging vast koffie zetten. Daar hoorde ik ineens een plons naast me alsof er iemand van de rotsen sprong en een bommetje maakte. Ik kon mijn ogen niet geloven . . . het was een everzwijn die besloot om ongeveer 300 meter naar de overkant te zwemmen. Ik wist niet dat everzwijnen zo goed konden zwemmen.
Eindstand is: 14 meervallen waarvan er 3 boven de 2 meter uitkwamen met 2 meervallen van 2,10 en 1 meerval van 2,07 meter. De zwaarste was 67 kilo.
Het was weer een prachtige geslaagde vis vakantie met mooie vangsten. Eindstand is: 14 meervallen waarvan er 3 boven de 2 meter uitkwamen met 2 meervallen van 2,10 en 1 meerval van 2,07 meter. De zwaarste was 67 kilo.
Daarbij ook verschillende meervallen net onder de 2 meter gevangen die ook niet mis waren.

14 meervallen waarvan 3 boven de 2 meterDe klantvriendelijkheid van Ron en Angelique verdient echt alle sterren die er zijn.

Hoewel we maar een paar nachten in het "bubbelhuis” hebben overnacht, hebben zij ons reuze fijn geholpen met alles.

Echt een pluim voor jullie en graag tot volgend jaar!!!

Saludos,
Jan en Els